آن است که چیزی را زیاده از حد معمول وصف کنند ؛ که اگر عقلاً و عادتاً ممکن باشد مبالغه است و اگر عقلاً ممکن باشد ولی عادتاً واقع نشود اغراق ، و اگر نه عادتاً ممکن باشد و نه عقلاً ، غلو است . البته معمولاٌ همه را تحت عنوان اغراق یا مبالغه می آورند   

1) شود کوه آهن چو دریای آب

اگر بشنود نام افراسیاب

مبالغه در آثار حماسی بخصوص شاهنامه بسیار دیده می شود   

که گفتت برو دست رستم ببند

نبندد مرا دست ، چرخ بلند - فردوسی   

هر شبنمی دراین ره ، صد بحر آتشین است

دردا که این معما شرح و بیان ندارد   - حافظ )